Budynek dobudowany do maszynowni szybu Głowacki w 1917 roku. Pierwotnie służył jako kompresorownia, w której umieszczono kompresor parowy o wydajności 10.000 m3/h. Urządzenie zdemontowano w roku 1968. W pustym pomieszczeniu założono strop. W dolnej części powstał warsztat stolarski, w górnej, podwyższonej urządzono halę wypłat. W 2014 roku przystąpiono do remontu pomieszczenia maszyny wyciągowej i dawnej stolarni. W tej ostatniej urządzono salę ekspozycyjną, a na piętrze – konferencyjną i część administracyjną. Uroczyste otwarcie tej części Zabytkowej Kopalni Ignacy nastąpiło 28 sierpnia 2015 roku.

Ta strona używa plików cookie. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami używanej przeglądarki.